Van Xanten tot Haltern am See

Wakker geworden (zondag de 13de) met zacht maar zeer gestaag tikkende regen op de schuine dakruit. Zo'n regentje voor de hele dag. Op naar het Römer Museum. Het museum, de thermen en het archeologisch park blijken één geheel met één toegangskaartje te zijn, hoeveel geluk kan een mens hebben. Vanwege de regen eerst het museum gedaan. Daar aan vast bevinden zich de thermen. Rond de resten van de baden is een modern complex gebouwd. Met rode stalen pijlers en glazen wanden. Juist het contrast met het oude maakt het mooi. Speciaal voor Joke: een spotmetingfoto hiervan.

In het Museum kwam ik er achter dat de Bataven -onze voorouders toch?- zich aan de Romeinen verhuurden als huurlingen. Niks vriendjes van de Germanen, dit is al veel ouder dan de voetbalwedstrijden :)

Daarna het archeologisch park: tempel, een herbouwde Romeinse herberg, met ingerichte slaap- en woonkamers en baden, echte nieuwe mensen in Romeinse kledij (Germanen, geen Bataven) en een amphitheater.

's Avonds nog een rondje over het marktplein, maar het had zo hard geregend dat alleen de echte die-hards bij de worst- en de biertenten stonden.

Maandag 14 juli: vannacht over Jos gedroomd. In mijn droom hadden we elkaar lang niet gezien. Hij was nog steeds heel ziek en zat in een rolstoel. Het was heerlijk zijn gezicht in mijn handen te nemen, hem te kussen en zijn armen om me heen te voelen. We huilden allebei.Vlak daarop werd ik wakker. Pats, gedroomd!

Vandaag 97 kilometer gefietst. Naar Haltern am See. En dat was minstens 13 kilometer teveel! Ik had vandaag een beetje last van 'van de kaart zijn' en dat in letterlijke zin. Het was een prachtige zonnige zomerse dag. Ik begon vol goede moed een stuk af te snijden. Over heuvels, flink steil al, door de bossen rond Xanten en 13 killometer later was ik wederom in het centrum van Xanten, geen centimeter opgeschoten.
Toen maar braaf de route op de kaart naar het pontje gevolgd. Bleek het pontje niet te varen op maandag! Ik moest nu noodgedwongen toch op eigen kompas mijn weg naar Wesel vinden. Vlak langs de rivier bleek de beste optie. Bij Wesel de Niederrein over, waar ik de Römerroute weer op kon pikken. De stukken over het platteland gaan de rest van de dag goed, die zijn redelijk goed bewegwijzerd. En heel erg mooi, over plattelandsweggetjes waar je nauwelijks auto's tegenkomt en door stille bossen. Het gaat echter elke keer mis als ik een stadje doormoet, de bordjes blijken dan ineens verdwenen. Daar verlies ik flink wat tijd mee.
Het eerste terras dat ik geopend tegenkom is in Schermbeck: "In het centrum zijn winkels en andere voorzieningen, maar gezellig is anders", volgens mijn boekje. Nou dat vind ik best meevallen. Het meisje dat me bedient is allerliefst en ik krijg ondanks dat het al middaguur is toch nog ein Grosses Fruhstuck. Dat haar onderarmen bezaaid zijn met tientallen snijlittekens zie ik pas later, misschien heeft het boekje toch gelijk en is het daar niet gezellig. Het is ver, maar uiteindelijk bereik rond half vijf 's middags het toeristenburo in Haltern am See.

Na mijn spullen gedumpt te hebben in het Ratshotel, ga ik een biertje drinken op het belendende plein. En of het nog niet genoeg geweest is vandaag maak ik een Altstadtrundgang. Moet ook wel, want als ik twee biertjes zou drinken, kwam ik niet meer ver. Ik probeer van alle bezienswaardigheden mooiere foto's te maken dan in de folder staan. Deze stond helemaal niet in de folder, dus dat is vast gelukt!