Sommerfest in Xanten

Gisteren onder dreigende hemelen de 94 kilometer naar Xanten afgelegd. Stevig windje, dat meestal van zij kwam, maar vaker dan gewenst ook van voren. Toegegeven, de laatste 10 kilometer gingen niet zo snel meer. En toch geen spierpijn vandaag. Het was een prachtige tocht deels door boerenland, alwaar de boerenzwaluwen in grote getalen laag rondscheerden en veelal langs de Niederrein met zijn ja, ja, rijn- en soms containeraken.

Onderweg nog langs Schlos Hueth gekomen, memorabel omdat dit waarschijnlijk de bakermat is van de familie Hueth, aan wiens eendenkooi ik heel wat spierkracht heb geleverd. En vanwege zijn prachtige beelden bij de ingang.

Mijn fiets is naar suggesties van Hella en Niels inmiddels Gezel Pegasus gedoopt. Pegasus, mijn gevleugelde gezel (met een g en niet zonder!). Ik ben niet voor niets in Xanten, alwaar de Romeinse tijd en de Middeleeuwen alom tegenwoordig zijn.

Het is feest in Xanten, het lot wil dat ik terecht gekomen ben in de Sommerfestspiele. Op de marktplaats die zich pal naast Nibelungenhofhotel bevindt, is een podium geplaatst waar lokale bands covers spelen en waar toch wel zo'n tien verschillende bier- en braadworsttenten te vinden zijn. Ik ben op een van de belendende terrassen gaan zitten om drie matjes met kartoffeln und swiebeln soldaat te maken. Ja, van dat fietsen krijg je trek. En matjes zijn haringen. Het feest ging nog lang door, maar zo tegen tienen had deze dame het wel gehad. Hoe later op de avond, hoe schoner het volk zeggen ze wel, maar dat gaan in Xanten niet op!