Pap in de benen

Oh mensen, wat was dat afzien vandaag. In kan nauwelijks nog de trap naar de hotelkamer op. Het boekje had al gewaarschuwd: vanaf nu het zwaardere werk. Vandaag van het Werradal naar het Maindal overgestoken, en dat gaat ergens overheen -over een rug, van een gebergte of heuvel, dat vermeldt mijn gids niet- maar ik heb het idee dat ik 70 kilometer alleen maar geklommen heb. Soms was het zo steil dat het voorwiel van Gezel Pegasus omhoog kwam en ik daarom alleen al moest afstappen. Ik ben trouwens ook niet zo van de steile afdalingen, vind ik toch een beetje eng, dus die doe ik heel voorzichtig.
Maar goed, toch weer 70 kilometer dichterbij Praag en verder was het een ideale dag om te klimmen. 's Nachts had het nog gedonderd en gebliksemd, maar toen ik vanochtend op weg ging was het al weer droog. Niet te zonnig en slechts één klein buitje.
Vanmiddag het Stadtmuseum van Lichtenfels, bekend om zijn manden en korven, bezocht. Dat deze ambachtstak tot ontwikkeling is gekomen heeft vooral te maken met WO1: de vraag naar manden om de munitie mee op der rug te dragen was destijds enorm. Qua foto's heb ik vandaag wederom uitgestrekte graanvelden te bieden. Niet voor niets werd dit gebied al in de Middeleeuwen 'de Graanschuur van Europa' genoemd. Zo, genoeg weetjes voor vandaag.
Ik kom weinig medefietsers tegen, het lijkt wel of iedereen de andere kant opgaat :). Zou dat te maken hebben met de wind, die verdacht vaak vanuit het oosten lijkt te waaien? Volgens de uitbater van Linden Am Eck is de route ook nog niet zo heel bekend; deze fietsroute is pas een jaar of twee, drie geleden voor het eerst beschreven. Ik praat zo af en toe wel eens met een local, maar moet toch bekennen dat mijn slechte Duits een echt vlot gesprek behoorlijk in de weg staat. Gelukkig ben ik zelf goed gezelschap. Maar mis jullie wel hoor!